Fidanlara Ağıt
Fibula - Feat Melisa
Söz: Uğur Erbaş
Beste: Manos Hadjidakis
Bir geziye çıkacaksın çınarlar arasında,
Kaybolmadan kuş sesleri bu şehrin karasında.
Bir ağaç göreceksin, dalları göğe uzanmış,
Annen kadar cömert yurdun toprağına kök salmış.
Gölgesinde uzanınca azalacak tüm derdin,
Olmasaydı üzerinde bu yeşil dam neylerdin?
Çöller gibi alev alan bu şehrin sokakları,
Döner durur ama yine selamlar ağaçları.
Kırıldı ayağı kolu, yaprağı değdi yere,
Dallarından kalkan kuşlar uçup gittiler göğe.
Fidanlar koşup geldiler çınarı kaldırmaya,
Kenetlendi parmakları, duvar oldular yola.
Gözleri kanlı yaş doldu, kesildi nefesleri,
Ne bir can aldılar ne de adım attılar geri.
Toprak Ana'nın aşkına can verdiler fidanlar,
Ağacı can görmeyenler can derdinden ne anlar.
Yapraklar sararıp solsa, kökler kopsa yerinden,
Mavi gökler kararsa da güneş doğar yeniden
Bir rüzgâr esip dolacak şehrin caddelerine,
Dönüşecek bu çığlıklar ilkyaz çiçeklerine.
Yeşerip kuşlar konacak çınarın dallarına,
Uyanacak şarkısıyla haziran sabahına.
Fidanlar korkmaz ölümden kırılıp gitseler de,
Hiçbir fidan unutulmaz uzun yıllar geçse de.
Uğur Erbaş
Grafik Tasarım: Uğur Erbaş
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder